برای افراد جامعه ، سطح بالاتری از اشتغال زایی صورت نگیرد ، ممکن است مردم اکوتوریسم را پس بزنند . اگر صنعت گردشگری برای افراد بومی صرفاً مشاغل سطح پایین ایجاد کند یا اینکه برای آنها فرصت رشدو ترقی پدید نیاورد ، میزان مطلوبیت گردشگری برای آنها اندک خواهد بود ، به ویژه اگر در پرداخت ها ، بین زن و مرد عدالت اجرا نشود ، مانند اینکه به مردان شغل های مدیریتی و راهنمای گردشگران داده شود و به آنها پول بیشتری پرداخت شود و فعالیت های زنان به شستشوی لباس ها ، تمیز کردن و آشپزی محدود شود و دستمزد کمتری نیز به آنها داده شود .
نیاز به آموزش ، مانع دیگر اشتغال زایی از طریق اکوتوریسم است . برای بسیاری از ساکنین ، اشتغال جدید یک تغییر وضعیت حرفه ای و شخصی است . شاید تغییر شغل چوب بُرها وقطع کنندگان درختان دیروز ، به گشت بران و راهنمایان امروزی بر روی کاغذ خوب به نظر رسد و نتیجه آن ، حفاظت از درختانی است که این افراد قبلاً انها را قطع می کردند البته این تغییر بسیار دشوار است . اما این تغییر شغل و تغییر مسیر زندگی یک تعهد سنگین به همراه دارد .کسانی که به این مشاغل جدید گمارده می شوند ، نیاز به آموزش و اطلاعات همه جانبه درباره مدیریت اکوتوریسم دارند . آنها در شغل جدید خود نیاز به آموزش هایی چون یادگیری زبان ، پخت و پز ، کمک های اولیه ، تعمیر و نگهداری قایق موتوری ، ترجمه ، مدیریت گروهی و … دارند . آنها نیاز به بازارهای بین المللی دسترسی داشته باشند. مشاغل جدید گردشگری ، نیاز به کسب مهارت های جدید از طریق آموزش های جدید دارند .اجرای طرح های اکوتوریسم برای تأمین هزینه این آموزش ها در دوره های درازمدت نیازمند بودجه و اعتبار است .
افزون بر این ، در شروع به کار افراد در شغل جدید لازم است تا ملاحظات اجتماعی و فرهنگی زیادی در نظر گرفته شود ، چرا که با این تغییر ، شیوه سبک زندگی این افراد دگرگون می شود . دگرگونی در ماهیت مشاغل ممکن است نوع نگرش ونحوه عمل جامعه را دگرگون کند .در نتیجه ممکن است کشمکش بین ساکنین جامعه افزایش یابد . برای مثال ، در مشاغل گردشگری به نسبت منابع درآمد سنتی ، پرداخت های بیشتری صورت می گیرد . در جامعه ای که یک کشاورز ماهیانه 50 دلار آمریکا درآمد دارد ، ممکن است همسایه او که به عنوان راهنمای گردشگری فعالیت می کند ، همین مبلغ را به صورت انعام از یک گردشگر ثروتمند دریافت کند .
موضوع مهمی که باید در ارزیابی تأثیر مشاغل اکوتوریسم مورد توجه قرار گیرد این است که مشاغل جایگزین برای مردم محلی کدام است . در بیشتر موارد ، مخصوصاً اگر استفاده های دیگر از زمین برای حفظ منابع طبیعی منطقه تهدیدکننده تر باشد و یا حتی اگر مشاغل در بخش اکوتوریسم کم و در پایین ترین سطح خود باشد ، ممکن است اکوتوریسم بهترین گزینه تلقی گردد . نکته حائز اهمیتی که لازم است در بررسی ایجاد اشتغال در بخش اکوتوریسم بخاطر سپرده شود ، در نظر گرفتن ارتباط این مشاغل با تهدیدهای تنوع زیستی منطقه است . (جهانیان،1392)
– کمک و حمایت از مناطق طبیعی
وجود گردشگران علاقمند ، در کنار جاذبه های بالقوه گردشگری ، از جمله عواملی است که مقامات دولتی و مردم محلی را وادار می کند تا از مناطق طبیعی حمایت کنند . تعیین مناطق طبیعی و تخصیص کمک های مالی برای نگهداری این مناطق برای مقامات دولتی ، فرآیندی دشوار محسوب می شود . مقامات دولتی در نحوه تصمیم گیری برای استفاده از منابع خشکی و آبی به لحاظ وجود دلبستگی های بسیار در این زمینه ، با رقابت شدیدی مواجه هستند . حفظ منابع طبیعی نیاز به ژرف اندیشی و آینده نگری درازمدت دارد ، به ویژه هنگامی که منافع و عایدات مادی مردم از قطع درختان و فعالیت های استخراج معدن و کشاورزی تأمین می گردد ، چالش بیشتری پیش روی مقامات دولتی قرار می گیرد .
همان گونه که مقامات دولتی سعی در مطالعه نحوه استفاده از پهنه های آبی و خشکی دارند ، اکوتوریسم می کوشد شرایط حفاظتی را برای این محدوده ها پدید آورد یا وضع موجود منطقه حفاظت شده را حفظ و تقویت کند .به ویژه اگر در منطقه امکان کسب درآمد ، وجود داشته باشد . گردشگری بین المللی برای مقامات دولتی این انگیزه را پدید می آورد تا دوباره مدیریت مناطق طبیعی بیشتر تأمل کننده احتمالی بیشتری وجود دارد تا گردشگران ازنواحی طبیعی منطقه طبیعی بازدید واز آن حمایت کنند . (جهانیان،1392)
– اقتصاد قوی تر
بازدید گردشگران از مناطق طبیعی موجب تقویت اقتصاد در سطوح محلی ، منطقه ای و ملی می شود . گردشگری در سطح محلی برای مردم منطقه شغل ایجاد می کند و همزمان با آن ، پولی که در سطح منطقه هزینه می شود ، باعث افزایش درآمد مردم محلی می شود و در نهایت رونق فعالیت های اقتصادی را در پی دارد .
احتمال دارد چنین الگویی در سطح منطقه ای یا ملی نیز شکل بگیرد . اکوتوریست ها ابتدا وارد پایتخت کشورها می شوند و ممکن است چند روزی در پایتخت بمانند و یا به حومه شهر سفر کنند . در طول سفر ، آنها از هتل ها ، رستوران ها ، فروشگاه ها ، خدمات راهنمایان گشت و سیستم های حمل و نقل استفاده می کنند . معمولاً چندین صنف به طور مستقیم از وجود اکوتوریست ها بهره می برند . گرچه این فعالیت ها برای گروه های وسیع تری از گردشگران ملی و فراملی ارائه خدمات می کنند ، اکوتوریست ها نیز به این بازار اضافه می شوند . برخی گشت بران طبق برنامه سفر از پیش تعیین شده گردشگران را مستقیم از فرودگان به یک منطقه طبیعی می برند ، بنابراین گردشگران فرصت نمی یابند تا در جوامع محلی پول خرج کنند . در چنین مواردی بسیار مهم است تا ساز و کارهایی مانند دریافت مالیات فرودگاهی از گردشگران برای کسب حداقل درآمد از این افراد وضع شود .صنایعی که گردشگری را حمایت می کنند مانند صنایع تولیدی و کشاورزی از تعداد گردشگران تأثیر می پذیرند . رشد اکوتوریسم در سراسر کشور می تواند موجب ایجاد اقتصاد قوی تری در کشور می گردد.
دولت ها از طریق برقراری تعرفه های گمرکی و مالیاتی از محل گردشگری می توانند درآمد ارزی کسب نمایند .
گرفتن انواع مالیات ، شامل مالیات بر اقامت ( مالیات مستقیم بر هتل ) و مالیات سفر ( مالیات مستقیم بر گردشگر ) روش مناسبی برای مقابله با اثرات تورمی اجتناب ناپذیر گردشگران بر جامعه محلی است . هر چند این مالیات ها بر تقاضای گردشگری تأثیر می گذارند . (جهانیان،1392)
– آموزش زیست محیطی
علاقمندان به اکوتوریسم گوش شنوایی برای آموزش های زیست محیطی دارند . در طول یک پیاده روی اکوتوریسم هیجان انگیز ، گردشگران مشتاق هستند تا درباره مردم محلی بدانند . آنها علاقمند به شنیدن درباره چالش های پیش روی حفظ منابع طبیعی از جمله حیات وحش و رستنی ها هستند و می خواهند درباره رفتار حیوانات و نحوه استفاده گیاهان نیز بدانند.
بسیاری از آنها مایلند از موضوعات اقتصادی ، سیاسی و اجتماعی مرتبط با موضوع حفاظت از منابع طبیعی آگاه شوند . راهنمایان اکوتوریسم مهمترین عنصر آموزش های زیست محیطی هستند . مطالعه فعالیت های گردشگری نشان می دهد راهنمایان زبده ، عامل کلیدی در توفیق یک سفر هستند .
مراکز گردشگری با نمایش و چاپ و فیلمبرداری آنچه موردنیاز است ، یکی از عالی ترین منابع آموزش های زیست محیطی را ارایه می دهند . افزون بر این شکل علائم در طول مسیر می تواند اطلاعات زیستی و پیام های حفظ منابع طبیعی را ارایه کند .این موضوع به طور فزاینده ای به خلاقیت گردشگران و تعامل بیشتر آنها کمک می کند . آموزش های زیست محیطی ، فرصت مناسبی برای گردشگران ملی فراهم می آورد . این فراگیران گاهی دانش آموزان مخلی هستند که آموخته هایشان کیفیت زندگی روزمره آنها را بالا می برد ، یا مسافرینی از پیرامون منطقه هستند که درباره اهمیت مناطق حفاظت شده می آموزند و یا شهروندانی علاقمند به این موضوع هستند که پیام های حفظ منابع طبیعی برای آنها اهمیت ویژه ای دارد .
آموزش های زیست محیطی زمانی موثرتر است که اطلاعات قبل و بعد از سفر در دسترس علاقمندان باشد . تشویق گردشگران برای اینکه در محیط رفتار مناسبی داشته باشند ، آنها را وادار می کند تا تأثیرات منفی گردشگران به حداقل برسد ، در این راستا باید فرایند زیست محیطی مستمر و پیگیر باشد و گردشگران را به فکر وادار دارد . (جهانیان،1392)
– قدردانی
لازم است از مردمی که به این مناطق کمک می کنند به خاطر کمکشان قدردانی شود . آنها اغلب خارجیانی هستند که نگاه تازه ای دارند و منابع ما را ارزشمندتر می سازند . احتمال دارد این پدیده ، هم در شهرهای بزرگ و هم در مناطق دورافتاده طبیعی رخ دهد.
عموماً مردم در روستاهایی که در طبیعتی باشکوه و بکر رشد کرده اند ، پیچیدگی های طبیعت و نقش ارزشمند این منابع را در زندگیشان درک می کنند ، اما بسیاری از آنها به اهمیت جهانی منابع طبیعی توجه کمتری دارند . بسیاری از روستائیان از عظمت و تأثیر جاذبه های ارزشمند خود و علاقه جهانی نسبت به سرزمین خودآگاه نیستند . از سوی دیگر ، اغلب گردشگران ماجراجوی مناطق طبیعی ، اشتیاق شدید و خودسرانه ای برای کشف مناطق طبیعی دست نخورده دارند . آنها با دوربین خود به درون جوامع کوچک هجوم می برند و هر آنچه را می بینند ثبت می کنند .
مردم بومی از علاقه فزاینده خارجی ها نسبت به منابع طبیعی و فرهنگ خود شگفت زده می شوند . به هر حال در اغلب موارد و پس از اینکه آنها در معرض توجه بین المللی قرار گرفتند ، شاهد توجه بیشتر پیرامون خود هستند . آنها به درک جدیدی در موارد نواحی طبیعی و حیات وحش مجاور خود رسیده اند که گردشگران را به سوی خود جذب می کند . اگر تجربه گردشگری با مشارکت و کنترل اجتماعی مناسب ، مدیریت شود ، می تواند به وسیله جامعه ای که مالک آن فرهنگ است به قدردانی و افتخار بالاتری منجر شود . همان فرهنگی که گردشگران به طور فزاینده به دنبال فراگیری و تحسین آن هستند . (جهانیان،1392)
– تلاش برای بهبود روش های حفظ منابع طبیعی
درنتیجه رشد جاذبه های گردشگری ، اغلب تلاش برای حفظ منابع طبیعی افزایش می یابد . بیشتر ساکنین برای حفظت مناطق خود انگیزه پیدا می کنند و ممکن است الگوی استفاده از منابع و نوع فعالیت کشاورزی آنها تغییر کند .، راه ها و مسیرها از زباله و آلاینده ها پاک شود ومدیریت بهتری بر منابع آب اعمال شود .
افراد محلی درباره حفظ منابع طبیعی بیشتر یاد می گیرند و عادات روزمره خود را به خاطر گردشگری تغییر می دهند . درنتیجه ، با بهتر شدن اقدامات لازم برای حفظ منابع طبیعی و در حمایت از مناطق طبیعی ، سطح آگاهی ملی در این خصوص افزایش می یابد . اکوتوریسم سبب می شود تا طرفداران آن در سطح جهانی برای حفظ منابع طبیعی مناطق اقدامات بیشتری انجام دهند .اگر یک منطقه ارزشمند در معرض تهدید باشد ، گردشگران محلی و بین المللی برای مقابله با این تهدید اقدام لازم را به عمل می آورند. (جهانیان،1392)
1-13-2