(شکل3-3). یک سری حفرات یا آمیگوئیدال‌هایی دیده می‌شود که برخی از آن¬ها با کلریت و برخی دیگر با کلسیت پر شده‌اند. به طورکلی می‌توان سنگ را با توجه به مشاهدات میکروسکوپی تراکی¬آندزیت نام داد که دارای بافت میکرولیتک پورفیری و بافت فرعی وزیکولار می‌باشد.

شکل3- 3: تصویری از پلاژئوکلاز (Plg)، پیروکسن (Px)، آپاتیت (Ap)، الیوین ایدنگزیتی شده (Ol) و کلسیت (Calc)

نمونه AF-5
این نمونه نیز مانند نمونه شماره 4 از واحد EO1 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز و یک سری رگه‌های کوارتز و بلورهای طویل پلاژیوکلاز که سرسیتی شده¬اند تشکیل شده است. در میان پلاژیوکلازها، کوارتزهای با تبلور مجدد نیز دیده می‌شود. فلدسپات به رنگ سفید شیری رنگ در نور XPL وجود دارد (شکل3-4). کانی پیروکسن به صورت خرد شده و کلسیت هم قابل مشاهده است. نام این مقطع نیز تراکی¬آندزیت بوده و دارای بافت میکرولیتک پورفیری می‌باشد.

شکل3- 4: تصویری از کانی فلدسپار
نمونه AF-9
این نمونه از واحدE10 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز که دگرسانی کلسیتی و سرسیتی را تحمل کرده‌اند تشکیل شده است. فنوکرسیت‌های پلاژیوکلاز بسیار کشیده هستند که حتی بدون میکروسکوپ در نمونه دستی قابل مشاهده‌اند. یک سری حفرات یا آمیگوئیدال‌های دیده شده که در اطرافشان پیروکسن‌های خرد شده از نوع کلینو و اورتو قابل مشاهده‌اند. در بعضی از قسمت‌های مقطع، پلاژیوکلازهای که دچار دگرسانی کلریتی شده‌اند قابل مشاهده است. نام سنگ تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتیک پورفیری می‌باشد (شکل 3-5).

شکل3- 5: تصویری از پلاژیوکلاز(Plg) همراه با آلتراسیون کلسیتی شده به همراه پیروکسن(Px)

نمونه AF-10
این نمونه از بخش کانی¬سازی شده واحد E10 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز همراه با فنوکریست‌های درشت بلور پلاژیوکلاز که دارای دگرسانی کلریتی و کلسیتی می¬باشد تشکیل شده است. فنوکریست‌های مافیک دگرسان شده در این مقطع از بین رفته‌اند و غالباً با کلسیت پر شده¬اند (در این مقطع فراوانند). کانی کوارتز و پیروکسن خرد شده به مقدار جزئی (به دلیل دگرسانی در منطقه) مشاهده می‌گردد. در این مقطع کانی اسفن به تعداد زیادی دیده می¬شود. نام سنگ تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتیک پورفیری می‌باشد (شکل 3-6).

شکل3- 6: تصویری از پلاژیوکلاز(Plg)،پیروکسن (Px)، کوارتز(Qt) و اسفن(Sph).

نمونه AF-11
این نمونه از واحد E10 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت¬های پلاژیوکلاز که دگرسانی سرسیتی را تحمل کرده¬اند تشکیل شده است. برخی از فنوکریست¬های پلاژیوکلاز در این مقطع خرد شده و برخی دیگر کلریتی شده¬اند. یک سری کانی¬های ثانویه در این مقطع دیده می¬شود که غالبا با کلیست پرشده¬اند. علاوه بر فنوکریست-های پلاژیوکلاز کانی¬های کلسیت، اسفن و زیرکن در این نمونه دیده می¬شود. در این مقطع حفرات و آمیگوئیدال¬های وجود دارد که با زئولیت پر شده است (شکل 3-7). به طورکلی می‌توان سنگ را با توجه به مشاهدات میکروسکوپی تراکی¬آندزیت نام داد که دارای بافت میکرولیتک پورفیری و بافت فرعی وزیکولار می‌باشد.

شکل3- 7: تصویری از آمیگدالی که با کلسیت(Calc) و زئولیت(Zeo) پر شده به همراه کانی پلاژیوکلاز(Plg) و زیرکن(Zr)

نمونهAF-14
این نمونه از واحدEO2 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از یک سری میکرولیت‌های پلاژیوکلاز که کلریتی و کلسیتی شده‌اند و فنوکریست‌های یک اندازه تشکیل شده است. تعداد زیادی فنوکریست‌های پلاژئوکلاز با بافت پلی‌سنتتیک و پیروکسن‌های خرد شده، اسفن به مقدار کم و سانیدین و آمفیبول دیده می‌شود. نام سنگ تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتک پورفیری می¬باشد (شکل 3-8).

شکل3- 8: تصویری از پلازیوکلاز(Plg) و پیروکسن(Px) و اسفن(Sph) به همراه کانی آمفیبول(Aph)

نمونه AF-32
این نمونه از واحد E10 محدوده¬ی معدنی معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز و یک سری بلورهای بسیار کشیده پلاژیوکلاز (تقریباً 2 سانتی‌متر) که دگرسانی سرسیتی، کلریتی و کلسیتی را تحمل کرده‌اند و کانی پیروکسن، تشکیل شده‌ است. حفرات یا آمیگوئیدال‌ها در این مقطع دیده شده است که با کلریت و زئولیت پر شده‌اند. بلورهای کوارتز تجدید تبلور یافته و کانی کلسیت نیز دیده می‌شود (شکل 3-9).

شکل3- 9: تصویری از آمیگوئیدالی که با زئولیت (Zeo) پر شده به همراه کانی درشت کلسیت (Calc)

نمونه AF-33
این نمونه از واحد E10 محدوده¬ی معدنی معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز و دگرسانی کلریتی نیز تشکیل شده است. فنوکریست‌های پلاژیوکلاز سرسیتی شده‌اند و در میان آن¬ها نیز اکسید آهن بسیار ریز دیده می‌شود. بلورهای اسفن و الیوین ایدنگزیتی شده و کوارتز تجدید تبلور یافته نیز در این مقطع وجود دارد. حفراتی در این مقطع نیز وجود دارد که در اطرافشان کوارتز تشکیل شده‌ است (شکل 3-10). به طورکلی می‌توان سنگ را با توجه به مشاهدات میکروسکوپی تراکی¬آندزیت نام داد که دارای بافت میکرولیتک پورفیری و بافت فرعی وزیکولار می‌باشد.

شکل3- 10: تصویری از کانی اسفن(Sph) به همراه پلاژیوکلاز(Plg) سرسیتی شده

نمونه AF-40
این نمونه از واحد E11 از معدن بزرگ برداشت شده است. زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز و آهن تشکیل شده است. این مقطع دارای رنگ قهوه‌ای بوده که با چشم غیر مسلح نیز اکسیدهای آهن آن قابل مشاهده
می¬باشد. کانی‌های ثانویه که احتمالاً کانی مافیک بوده‌اند با کلسیت پر شده‌اند و فنوکریست‌های پلاژیوکلاز دچار دگرسانی شده‌اند (شکل 3-11). کانی زیرکن نیز در این مقطع دیده می شود.

شکل3- 11: تصویری از پلاژیوکلاز (Plg) کلسیتی شده
نمونه AF-43
این نمونه از واحد E9 معدن بزرگ برداشت شده است. در این مقطع زمینه دگرسانی کلریتی را تحمل کرده است. فنوکریست‌های پیروکسن از نوع اورتوپیروکسن و کلینوپیروکسن نیز قابل مشاهده است.پلازیوکلازها دچار دگرسانی کلریتی و به مقدار کمتر کلیستی شده‌ و خرد شده هستند. کانی‌های کلسیت، آمفیبول و زئولیت در این مقطع وجود دارد. در زمینه مقدار بسیار کمی اکسیدهای آهن نیز قابل مشاهده است (شکل 3-12). نام سنگ تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتک پورفیری می¬باشد.

شکل3- 12: تصویری از کلینو پیروکسن(CPx)

نمونه AF-45
این نمونه نیز مانند نمونه شماره 43 از واحد E9 برداشت شده است. زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز که دارای دگرسانی سرسیتی می‌باشد تشکیل شده است. یک سری کانی‌های اولیه داریم که قالبشان با کانی‌های ثانویه پر شده است و در اطرافش کانی اپیدوت دیده می شود. در این مقطع پلاژیوکلازها به شدت دچار دگرسانی سرسیتی و مقدار کمی کلریتی شده‌اند. اکسید آهن به مقدار جزئی در مقطع مشاهده شده است (شکل 3-13). نام سنگ تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتک پورفیری می¬باشد.

شکل3- 13: تصویری از پیروکسن(Px) و اپیدوت به همراه کانی اپک و اکسیدآهن و کانی کلریت

نمونه AF-47
این نمونه از واحد Ore zone برداشت شده است در این مقطع زمینه از میکرولیت‌های پلاژیوکلاز و یک سری فنوکریست در آن تشکیل شده است. در این مقطع زمینه دگرسانی¬های کلریتی و به مقدار بیشتر سرسیتی را تحمل کرده است. فنوکریست‌های پیروکسن و هیدروکسیدهای آهن نیز در این مقطع دیده می شود. از فنوکریست‌های دیگر می‌توان پلاژیوکلازهای را نام برد که سرسیتی و کلریتی شده‌اند. حفرات یا آمیگوئیدال‌های دیده می‌شود که با زئولیت پر شده‌اند. نام سنگ در این نمونه تراکی¬آندزیت با بافت میکرولیتک پورفیری همراه با بافت فرعی وزیکولار می¬باشد (شکل 3-14).

شکل3- 14: تصویری از پلاژیوکلاز(Plg) سرسیتی شده به همراه حفره¬ای که با زئولیت(Zeo) پرشده و کانی زیرکن(Zr)
3-7- تعیین سری ماگمایی
برای تعیین سری‌های ماگمایی روش‌های مختلفی بر پایه بررسی عناصر آلکالن یا فرومنیزین پیشنهاد شده است (Rollinson,1989). روش‌های که عناصر آلکالن را مد نظر دارند با بررسی فراوانی اکسیدهای K2O، Na2O و CaO در سنگ که ارتباط مستقیم با نوع و مقدار فلدسپارها دارد، تلاش نموده تا مسائلی از منشأ ماگما را روشن نمایند. برای تعیین سری ماگمایی از نمودارهای متعددی استفاده می‌شود که در اینجا با به کار بردن برخی از مهمترین این نمودارها سعی شده تا نوع ماگما یا ماگماهای به وجود آورنده سنگ‌های آتشفشانی، آتشفشانی- رسوبی محدوده‌ی مورد مطالعه مشخص شود.

3-7-1- نمودار K2O+Na2O در مقابل SiO2 (Irvain and Barager,1971)
در این نمودار دو محدوده آلکالن و ساب آلکالن مشخص شده است. بر طبق این نمودار (شکل3-15) اکثر نمونه‌ها در محدوده¬ی معدنی، معدن بزرگ در محدوده آلکالن واقع شده‌اند و تنها یکی از نمونه‌ها در مرز ساب آلکالن و آلکان قرار داشته و شاید مربرط به سری انتقالی باشد.

شکل3- 15: نمودار K2O+Na2O در مقابل SiO2 (Irvain and Barager,1971)

3-7-2- نمودار تغییرات K2Oدر مقابل SiO2 (Taylor and Peccerillo, 1976)
این نمودار برحسب تغییرات درصد وزنی دو اکسید K2O و SiO2 می‌باشد و در آن 4 سری ماگمایی کالک آلکالن، تولئیتی، کالک آلکالن غنی از پتاسیم و شوشونیتی نشان داده شده است. بر اساس این نمودار اکثر نمونه‌های محدوده‌ی معدنی معدن بزرگ در قسمت سری شوشونیتی واقع شده‌اند. )شکل 3-16).

شکل3- 16: نمودار تغییرات K2Oدر مقابل SiO2 (Taylor and Peccerillo, 1976)
3-8- نمودار تغییرات ترکیب (هارکر)
از مهمترین نمودارهای تغییرات ترکیب، می‌توان دیاگرام هارکر را نام برد که با استفاده از دو محور عمود برهم رسم می‌شود. در این دیاگرام‌ها درصد اکسید‌های مختلف و عناصر برحسب مقدار سیلیس آن¬ها رسم می‌گردد. علت انتخاب سیلیس این است که مقدار سیلیس موجود در سنگ‌ها می‌تواند معرف مراحل انجماد ماگمای سازنده آن¬ها باشد. این نمودارها جهت تشخیص تحولات ماگمایی و ارتباط ژنتیکی سنگ‌های همجوار و روند تغییرات عناصر اصلی در سنگ‌های آذرین منطقه را تعیین می‌کنند. البته در حالتی می‌توان از نمودارهای تغییرات یا نمودارهای هارکر بهره جست که منشأ ماگمای سازنده سنگ‌های مورد بررسی یکسان فرض شود. در این بخش از نمودارهای هارکر برای عناصر اصلی و فرعی، کمیاب استفاده شده که در زیر به شرح آن پرداخته می¬شود.
3-8-1- نمودار تغییرات ترکیب عناصر اصلی
نمودارهای تغییرات عناصر اصلی نسبت به سیلیس بیانگر عملکرد ساز و کار تبلور بخشی ماگمای مادر در تکوین سنگ‌های مورد مطالعه است. روندهایی خطی که در نمودارهای ‌هارکر عناصر اصلی دیده می‌شود که می‌توان نتیجه‌گیری کرد که فرآیند تبلور بخشی در تکوین سنگ‌های قلیایی منطقه نقش مهمی داشته است (شکل